maandag 20 februari 2012

Strips

Vanmorgen zoals gebruikelijk op de koffie bij Wim.
Even weer bij praten over de nieuwste ontwikkelingen.
Gelukkig was onze grote vriend Kees ook van de partij.
Het deed mij goed hem samen met zijn Quest weer te zien.

Zoals op het blog van Wim al te lezen was hadden we vorige week het idee om de bodem te beschermen tegen verkeersdrempels e.d.
Spraken we vorige week nog over een strip van gegoten rubber.
Nu kreeg Wim het idee om geen rubberstrip te plakken, maar een stukje lexaan.
Dat is ten eerste een stuk dunner en waarschijnlijk ook slijtvaster.

Nadat Wim de onderkant eerst keurig heeft schoon gemaakt.


Wordt eerst plakband aangebracht zodat een en ander ook weer gemakkelijk kan worden verwijderd.
Op het plakband plakken we met secondenlijm de strook rond de voeten gaten en voor de voorwielen.
Uit eerdere test is al gebleken dat dit een zeer comfortabel effect heeft.
De wind wordt hierdoor n.l. over de voeten gaten getild.
Waardoor de koude wind weg blijft.


Nadat dit gedaan is plakken we op de zelfde wijze ook een smal strookje lexaan op de kettingtunnel.

Als ik vertrek bij Wim krijg ik wel de boodschap mee dat ik het wel meteen even moet gaan testen.
Dus moedwillig met je Quest over een drempel schuren.
De drempel waar dat altijd bij gebeurt ligt bij mij voor de deur.
Deze keer de drempel niet schuin genomen, maar recht er overheen.
Een raspend geluid blijft dan ook niet uit.
Dan de fiets op zijn kant en kijken of een en ander gewerkt heeft.
Aan het lexaan is te zien dat er contact is geweest met de stenen in het wegdek.
Voor de rest niets te zien.
De strip zit nog waar we hem geplakt hebben.
Mooi systeem dus want als het lexaan straks versleten is plakken we zo weer een nieuw stukje.
Daarbij is lexaan ongeveer 10x sterker dan de body van de Quest.

dinsdag 14 februari 2012

Gladheid

Eindelijk weer eens een blog bericht van mijn kant.
Dat wil niet zeggen dat ik niets mee maak, maar ik gun mij vaak de tijd niet om dit nog op mijn blog te zetten.
Ben druk met van alles en nog wat.

Maar dit wilde ik nog wel even kwijt.
Vanmorgen moest ik om 8 uur op de zaak zijn.
Lekker op weg met een aardig gangetje.
Op een bepaald punt in Alkmaar kom ik langs de Noordervaart te rijden en hoor ik een hoop sirenes.
Ik zie nog wat fietsers voorzichtig rijden en de een na de ander roept na het is glad hoor.
Kijk dat noem ik nou vriendelijk.
Mensen die elkaar waarschuwen voor naderend onheil.
Het was nodig ook want het was echt spekglad.
Na dit gladde stuk ook nog wat mensen gewaarschuwd.

Na het fietstunneltje zag ik waar alle toeters en bellen heen waren gereden.
Er waren op dat punt twee bromfietsers onderuit gegaan.

Zo zie je maar men denkt dat het lekker aan het dooien is, maar de vorst krijgt nu pas de kans om uit de grond te komen.
Samen met het vocht uit de smeltende sneeuw geeft dat een gevaarlijke situatie.
Weest dus de komende dag of dagen gewaarschuwd.

maandag 30 januari 2012

Eindelijk de winkel is open

Eindelijk is het dan zo ver.
De webwinkel is online.
Na wat avonden overleggen met Wim en Sebastiaan zijn Kees en ik eruit.
Het digitale gedeelte neem ik voor mijn rekening en Kees doet de garage en verzending.
De tijd zal ons leren of deze formule op deze manier werkt.
Na heel wat uurtjes winkel vullen, is wat anders dan vakkenvullen, staan de meeste producten nu dan online.
Het enige waar we nog op wachten is onze inlogcode voor iDeal.
Dat moet nu binnen enkele dagen komen.

Dus medeliggers zoek je nog een goed adres voor banden en onderdelen klikkerdeklik en je vindt ze.
Mocht je een product zoeken wat niet op de site staat mail ons dan.
We kunnen dan altijd kijken of we voor je het onderdeel kunnen bemachtigen.

maandag 23 januari 2012

Veilig

Vanmorgen ga ik zoals gebruikelijk samen met Kees bij Wim op de koffie.
Na alle lofuitingen van de afgelopen dagen wil ik de storm strip nu wel eens met eigen ogen aanschouwen.
Het ziet er prachtig uit. Een mooi staaltje van vakmanschap.
Ik besluit om mijn fiets ook maar uit te rusten met dit vernuftig stukje huisvlijt.
Samen met Wim maken we de strook op maat en plakken die precies in het midden van de fiets.

Als ik na de koffie langs het Alkmaardermeer naar huis rijdt merk ik het verschil meteen.
Het trekken aan de fiets is voor een heel groot deel verdwenen.
De Quest rijdt merkbaar rustiger.
Waardoor ik ook rustiger in mijn fiets ga zitten.
Werd er op de heenweg nog af en toe flink aan getrokken.
Op de terug reis is daar niets van te merken.
De wind staat haaks op de fiets.

Deze nuttige wind breker is bij Wim te koop in zijn webwinkel

zaterdag 31 december 2011

Puzzelfoto

Ik kreeg gisteravond laat een foto opgestuurd van een persfotograaf
Met de vraag of ik wist wie er op de foto staat.
Nu herken ik wel een paar mensen, maar sommige ook niet.
Als iemand mij hiermee kan helpen graag

Ik herken van links naar rechts.
Mick ? , Sebastiaan Talsma, ? , Arnold Stokkel , ? , Matthijs Leegwater , ? , ? , ? , ? , ?

Wie o wie heeft een aanvulling?

donderdag 29 december 2011

Oliebollentocht 2011

Eindelijk is het dan zover de oliebollentocht 2011.
Na weken van voorbereiding konden we dan eindelijk vandaag van start en kijken of al onze ideeën klopte met de werkelijkheid.
Want je kunt nog zoveel voorbereiden in de praktijk blijken sommige dingen toch anders uit te pakken.
Het gaf ons als organisatie toch wel een beetje spanning.
De teller stond bij voor inschrijving al op ruim 130 velomobielen.
Het was dus zaak om alles goed en soepel te laten verlopen.
Tuurlijk blijven er altijd wel dingen die verbeterd kunnen worden, maar de dag terugkijkend kunnen dat er niet heel veel zijn.
Als ik alle berichten op twitter en diverse blog's lees dan kan ik niet anders concluderen dat onze opzet geslaagd is.

Het "nadeel" om in de organisatie te zitten is dat ik eigenlijk geen tijd heb gehad om wat leuke foto's te maken.
Of ik gaf mij daar geen tijd voor…
Maar op diverse blogs zijn aardig wat leuke foto's te vinden.
Hopelijk mag ik daar gebruik van maken :-)

Nu dan nog even een stukje hoe ik de dag beleeft heb.
's Morgens om 6 uur gaat de wekker.
Brood smeren (niet opgegeten) en fiets pakken en op naar Schermerhorn.
Als ik daar om 7.30 uur aankom zitten de slapers al lekker aan het ontbijt.
Na een bak koffie zorgen we dat alles in gereedheid is om de grote stroom inschrijvers, die gaat komen, aan te kunnen.
Ook druppelden de eerste verslaggevers van radio, tv en krant binnen.
We geven interviews af en er heerst een lekker ongedwongen sfeer.
Dan kruipt de tijd ongemerkt snel naar 11 uur.
Klokslag 11 uur rijden we dan met de eerste groep weg bij de sporthal.
Ondanks dat het tempo niet hoog zou liggen blijkt dat achter in de groep, zoals bekent, het tempo veel hoger is.
We slingeren ons langs de vele dijken die Noord-Holland rijk is.
Het is een prachtig gezicht om zoveel velomobielen achter elkaar te zien.
Door de Rijp is het of er een invasie plaats vind.
Het is een waar spektakel.
De diverse TV ploegen staan langs de route om alles in beeld te vangen.
Bij de Rijpereilanden in de Rijp is de stop met koffie en appeltaart.
Lekker de tijd om bij te kletsen met bekende en onbekende fietsers.
Ook hier volgen nog weer wat interviews met de pers.
Dan nog een laatste stuk fietsen naar de Noordervaart waar onze recordpoging gaat plaats vinden.
Het blijkt dat we vergeten zijn om door te geven hoe we dit gaan organiseren.
We staan met z'n allen in de meest groene file.
Volgens enkele de leukste file van het jaar.
Uiteindelijk is het toch nog goed gekomen.
Volgens onze telling lijkt het om 151 fietsen te gaan.
Dan steken we na de recordpoging netjes de provinciale weg over.
Met behulp van wat verkeersregelaars en de stoplichten gaat dit prima.
In de sporthal staat dan de erwtensoep klaar.
Piet is druk bezig met het bakken van de oliebollen en als die binnenkomen laten die zich ook prima smaken.
Om 17 uur rijd ik naar huis voor wat eten en een warme douche.
Ik ben nog maar net thuis of de telefoon gaat.
Het is mijn nicht uit Amsterdam die vraagt of ik er nu maar eens mee wil stoppen met op de radio te komen.
Het blijkt dat we ieder uur te horen zijn geweest op RTVNoord-Holland
Na het eten nog weer even terug voor de na klets.
Als om 22 uur de meeste hun bedje opzoeken in de sporthal ga ik moe maar voldaan ook naar huis.

Hieronder zal ik alle links en reacties plaatsen die mij als PR man bekent zijn.
Helaas geen foto's maar die zijn op de diverse blogs wel te vinden.

Op Twitter
Hans Huijgen (@lighans)
28-12-11 11:24
We gaan bijna. Groep a en b zijn al op weg. Strakke organisatie. #obt2011

Ligfiets (@Ligfiets)
28-12-11 15:23
RT @MoniquevdKamp: “@CathelijneX: We fietsen in de DuoQuest #velomobiel #ligfiets #obt2011 link

Ligfiets (@Ligfiets)
28-12-11 15:08
RT @BrandweerQuest: #obt2011 #ligfiets het lijkt wel de start van de 3 uursrace. #spanning #opwinding tinyurl.com/82wkr4b

Marc van Waardenburg (@mavawa)
28-12-11 10:11
9u30 gearriveerd op #obt2011, 175 km, 30 kmu gem. Straks nog 50 km pic.twitter.com/0xaV0Q2d

Marloes Dries (@Mango54)
28-12-11 10:15
yfrog.com/h7va4loj gezellige drukte voor de #obt2011. Lekker warm nu, buiten niet door de wind.

Theo van Goor (@BrandweerQuest)
28-12-11 18:54
#ligfiets Bedankt alle organisatoren, medewerkers en vrijwilligers van de #obt2011 Noord Holland. Alles wat te was super en beregezellig

Tim Rijken (@FerociousFAW)
28-12-11 19:01
#OBT2011 Organisatie bedankt, ik heb genoten, zat in groep B en het ging eerst een beetje hard voor mijn #alleweder maar kon bijblijven TOP!

Marloes Dries (@Mango54)
28-12-11 19:26
Weer thuis na #obt2011. Organisatie en vrijwilligers bedankt, het was top! Ook weer heel wat medevelomobilisten gesproken, altijd weer leuk.

de Foto's
de FOTO'S

Blog's
Quest nr1

Wim Schermer

Pe Komen en TV held :-)

Radio en TV
Noordhollandsdagblad Video

Noordhollandsdagblad alle edities (op het blog van Matthijs)

Deze is wat lastiger.
RTVN-H radio klik op deze link.
Dan in het filmscherm naar Noord-Holland Nieuws 28 december 2011 08:00:00
En op 41:45 begint het interview voor radio

zondag 25 december 2011

Oliebollentocht 2011 de laatste vergadering

De laatste vergadering voor de obt2011
Nu ook alle vrijwilligers erbij zodat we gaan proberen straks alles zo glad mogelijk te laten verlopen.
Als een ieder zich 's morgens aan de aanwijzingen houdt dan moet het allemaal wel lukken.
Wij nemen in ieder geval een goed humeur mee en als iedereen dat doet dan gaat het een hele gezellige dag worden.

Een belangrijk punt is het inschrijfformulier dat je krijgt bij inschrijving.
Dit is je portemonnaie voor deze dag.
Vergeet hem dus niet mee naar binnen te nemen bij de koffiestop.
Geen formulier is geen koffie met gebak.

Hier onder dan nog even alle tracks.
Als zoveel mogelijk mensen deze in hun gps zetten dan kan verkeerd rijden haast niet mogelijk zijn.

..........De tracks:
In google maps


GPX voor gebruik met GPS apparatuur



En voor Google Earth

maandag 28 november 2011

geen koffie

Normaal gesproken is er op maandagmorgen traditie getrouw altijd koffie op de Woude.
Wim heeft gisteren laten weten dat hij er vanmorgen niet zou zijn.
Dus planning gewijzigd en een andere invulling van de dag gemaakt.
Dan eerst maar eens een flinke wandeling gemaakt met onze "fifi"


Groot rondje Geestmerambacht.
Na daar 1,5 gelopen en gespeeld te hebben gaan we beide weer op huis aan.

Vorige week de wagon nog gewassen maar ook dit mocht , met alle klei op de wegen, nu wel weer gebeuren.
's middags komt Kees "de majoor" nog langs om ook aan zijn cafeïne verslaving te gemoed te komen.
Kees is op missie zoals hij zelf zegt.
Na wat doorvragen blijkt dat Kees een rendez-vous te hebben met de muis.
Als Kees op weg gaat zeg ik nog doe haar de groeten.
Het blijkt dat ze geen vast punt hebben afgesproken in het winkelcentrum.

Als ik een kwartier later met ons schaap naar buiten ga en ik nog maar net het park in ben zie ik de muis met honden al aankomen.
Echter zonder Kees…
Ik bel Kees om te vragen waar hij is.
Hij neemt zowaar in 1x de telefoon op.
Even gidsen en dan is Kees ook van de partij.
Nog ff een foto en dan vervolg ik lopend mijn weg.
Helaas niet gefietst maar wel genoten.

Het nog wel even over de aanstaande oliebollentocht gehad.
En volgens ons liggen we goed op schema.
Alle puzzelstukjes passen nog precies.

maandag 21 november 2011

op de koffie

Vanmorgen op de koffie bij bendeleider Wim.
Als ik van huis weg ga is het wereldje klein.
Een dikke mist hangt over de stad.
Buiten de stad is het zicht nog minder.
Als ik bij het pontje van de de Woude aankom blijkt dat hij er voor groot onderhoud uit de vaart is.
Ik word over gevaren in een roeibootje naar het eiland.
Bij Wim smaakt de koffie weer heerlijk en onder het genot van dit lekkers komen de nieuwe ontwikkelingen in een stroom voorbij.
Alles over deze nieuwe ontwikkelingen is te volgen op Wim zijn blog. Klik hier.
Kees toont nog even de nieuwe band.
Wat in mijn ogen een heel breed monster is.
Bij nadere bestudering komen we tot de conclusie dat deze band heel erg goed bij Kees past.
Na de koffie zetten we beide koers richting Alkmaar.
Het zicht is nog steeds slecht.














Aanstaande zaterdag komt het organiserend comité van de oliebollentocht bij een om nog weer wat puntjes op de i te zetten.
Er zijn nu al zo'n 60 velonauten aangemeld.
Dus wacht niet langer of twijfel niet langer en meld je aan en doe mee.
Aanmelden kan je hier doen. http://www.ligfiets.net/event/2755/oliebollentocht-2011.html

maandag 7 november 2011

Koffie bij de Dacpan

Vandaag stond er een koffie afspraak op het programma bij de Dacpan in Heerhugowaard.
Het was voor mij niet meteen duidelijk waar dit was dus Zeep Kees maar even gebeld.
Ik was nog vroeg genoeg en ben dus door gereden naar Kees.
Daar was Pe ook al aanwezig.
Even later sluit ook Sebastiaan aan.
Dan gaan we achter Marian in haar Alweder aan naar de Dacpan.


We worden daar heel vriendelijk ontvangen in een prachtig ruim restaurant.
Ook Elly is daar , dit keer zonder Jules, aanwezig.
De grote bende van Wim is bijna compleet.
We missen alleen nog Wim.
Wim maar even gebeld en hij is door Marian keurig naar het restaurant geloodst.
De koffie met appeltaart en slagroom smaakte prima.
Deze werd ons aangeboden door Marian.
Waarvoor nogmaals dank.
Tijdens de koffie komen diverse onderwerpen aanbod.
Wim licht een tipje van een sluier op over nieuwe ontwikkelingen.

Sebastiaan, Kees en ik hebben het nog even over de oliebollentocht.
We hebben nog een paar weken en dan gaat het spektakel van start.
Ik heb al contact met het jeugdjournaal en vanmiddag ook met omroep Max.
Zodat de jongste en oudste velomobilist goed bediend worden.

ook mijn snor passeert nog even de revue.
Ik bedank alvast Sebastiaan voor het sponsoren van deze aktie.
Hopelijk voelen nog meer mensen zich geroepen.
Meer hier over is te lezen in mijn vorige post.

dinsdag 1 november 2011

1x geen fiets bericht

Het is Movember, de maand die vroeger bekend stond als November en die nu bestemd is om snorren te laten groeien, bewustzijn te creëren en geld in te zamelen voor de gezondheid van de man, in het bijzonder voor prostaatkanker. Ik stel mijn bovenlip gedurende 30 dagen ter beschikking om gezondheid en welzijn van mannen onder de aandacht te brengen. Mijn Mo (Snor) zal het onderwerp van gesprek zijn en zal ongetwijfeld lachsalvo’s opwekken, dit alles om mensen bewust te maken en om geld in te zamelen voor onderzoek naar prostaatkanker.

Waarom ben ik zo betrokken bij de gezondheid van de man?
• Elke 4 uur sterft in Nederland een man aan prostaatkanker
• In Nederland is prostaatkanker bij mannen de meest voorkomende vorm van kanker
• In Nederland krijgen jaarlijks 9500 mannen te horen dat ze prostaatkanker hebben
• In Nederland leven 73000 mannen met prostaatkanker
• In Nederland sterven elk jaar 2500 mannen aan prostaatkanker
• En natuurlijk onze eigen situatie

Ik nodig je uit om mee te doen: door voor mijn snorgroei online een gift te doen op http://mobro.co/Robbedoes

Geld dat via Movember ingezameld wordt maakt een tastbaar verschil voor de levens van anderen, dankzij de Movember Stichting en onze gezondheidspartner, het NKI.

Indien je meer wilt weten over hoe je kan helpen om Movember te steunen, neem een kijkje op de Movember website www.facebook.com/MovemberNetherlands/posts/137713122965317.

Bij voorbaat dank dat je mij wilt helpen om gezondheid en welzijn van mannen onder de aandacht te brengen.


Rob Kaag

Doe alsjeblieft een gift op: http://mobro.co/Robbedoes

maandag 24 oktober 2011

Een mooi rondje Waterland

Wim had het plan opgevat om een groot rondje Waterland te rijden.
Om even over half 10 rij ik het pontje bij de Woude op.
Even later komt Kees ook binnen vallen.
Na de koffie gaan we op weg om bij Purmerend Elly en Jules op te pikken.
Halverwege de weg naar Purmerend is er bij Wim ineens de snelheid helemaal uit.
Het blijkt dat zijn pedaal is los geschoten.
Hoe een en ander komt en is opgelost is uitgebreid te lezen op het blog van Wim.
Bij vertrek had ik al aangegeven dat er toch nog een flinke wind staat.
Als bij Purmerend Elly en Jules aanhaken merkt ook vooral Elly dat de wind grip op haar en haar fiets krijgt.
We besluiten dan al om straks Marken links te laten liggen.
Met Kees voorop houden we een fijn tempo vast.
Net voor Edam haakt ook Pé aan en samen gaan we naar Volendam.
Besloten wordt om op de dijk voor de verandering eens koffie met gebak te nuttigen.
Achteraf niet zo'n goed idee…
Toeristen zien onze fietsen aan als speelgoed en kunnen er maar niet met hun tengels vanaf blijven.
Op mijn vraag aan een heer of ik ook even aan zijn vrouw mag komen komt geen antwoord.
Ben er maar niet vanuit gegaan dat wie zwijgt stemt toe……
Na de koffie die door Jules werd betaald, waarvoor nogmaals dank, gaan we door Monnickendam op weg naar Durgerdam.

Na Durgerdam sluit ook Wim weer aan.
We nemen afscheid van Elly en Jules en wij gaan via Landsmeer door naar Purmerend.
Daar neemt ook Pé afscheid en met ons drieën rijden we naar de Woude.
Daar koop ik bij Velomobielonderdelen.nl 2 stukken neopreen om het instapgat mee te bekleden.
Nu naar bijna 2 jaar komen daar wat beschadigingen en ik wil wel eens af van het inregenen.
Na bijna 130 km moe maar tevreden weer thuis.

maandag 17 oktober 2011

De kleine grote wereld in

Eindelijk weer eens een blog bericht van mij.
De afgelopen periode stond in het teken van de behandelingen van Karin.
Nu de behandelingen klaar zijn krijg ik weer meer tijd om te fietsen.
Zoals gebruikelijk op maandag ga ik eerst op de koffie bij Wim.
Net buiten Alkmaar valt het mij op dat de wereld hier wel heel klein lijkt.

Maar het zicht is redelijk en na 17 km sta ik bij Wim voor de deur.
Daar schuift later ook Kees aan.
We krijgen een mooi verslag van Wim zijn prestatie afgelopen zondag.
Hij heeft de wedstrijd Lelystad - Enkhuizen - Lelystad gereden in een top tijd.
Met een gemiddelde van 53.6 km p/u.
Ik neem daar mijn petje vooraf.

Na de koffie gaat Kees weer terug naar zijn werkplaats en besluit ik om eens een lekker rondje weg te rijden.
Ik wilde wel weer eens over de dijk bij Volendam.
In Volendam rijdt ik gewoon over de weg met het verkeer mee.
Bij 1 van de rotonde's die Volendam rijk is denken 2 fietsers dat ik daar niet mag rijden en nemen voorrang.
Ik heb wat verwensingen naar hun hoofd geslingerd, maar ben bang dat ze me 1 niet gehoord hebben door de racekap en 2 dat het geen enkele uitwerking zal hebben op hun verkeersgedrag.
Over de dijk langs diverse toeristen kom ik op het stille gedeelte van de dijk,
Hier valt juist weer op hoe groot de wijde wereld wel niet is.

Na edam zoek ik de dijk weer op om zo via een omweg weer naar Alkmaar te rijden.
De wind is in de tussen tijd wel wat meer aangetrokken, maar met de kap op merk ik hier niet veel van.
na 82 km sta ik weer thuis.

maandag 8 augustus 2011

FF de benen los

Vanmorgen eerst op verjaardagsvisite bij Wim.
Bij een heerlijk bakje koffie gezellig zitten praten over alles wat maar met de Quest te maken heeft.
Veel nieuwe dingen die uit het brein van Wim ontsproten zijn hebben de weg al gevonden naar menig Quest en Mango rijder.
De een wat kostbaarder dan de ander maar eigenlijk allemaal dingen die het fietsen makkelijker maken.
Dus bij Wim op de koffie is net zoiets als in de wachtkamer zitten bij de verloskundige.
Steeds maar weer nieuwe geboortes (uitvindingen), maar net als bij een zwangerschap zijn dat dingen die je nog niet met iedereen wil delen…..
Volg Wim zijn blog en zodra de eerste weken van spanning voorbij zijn worden ze wel wereldkundig gemaakt.

Na de koffie nog even over de Zaanse Schans gereden.
Dat blijft leuk om te doen.
Dit keer er maar eens een filmpje van geschoten.
Geen grote kwaliteit maar het geeft weer hoe er gekeken wordt naar de Quest.
Zeker de Kaas Quest zoals de mijne geeft veel bekijks.
Na 60 km weer thuis en zijn de vakantie spieren weer lekker los.

zaterdag 23 juli 2011

Eindelijk weer

Vandaag moest het toch maar weer eens van komen.
Na alle hectiek had ik wel zin in een rit met Kees.
Gisteren was ik onderweg Sebastiaan al tegen gekomen en ook hij had zin in een rit met de majoor.

We besluiten om naar de dwangburgt Nuwendoorn te rijden.


Daar is vandaag open dag.
Deze plek zijn we al talloze keren langs gereden over de westfriese omringdijk.
Maar vandaag gaan we er eens een kijkje nemen.
Bij aankomst is er gratis koffie met koek.
Ook is de compagnie van Brederode aanwezig met een kampement.
Daar is een hoop tijd en werk ingestoken.
Kees gaat samen met Sebastiaan de toren beklimmen.
Dat is voor iemand met hoogte vrees niet aan te raden.
Alle trappen en bijna alle vloeren zijn van het type gaasvloeren.
Dat is dus niets voor mij.

Na dat we hier uitgewaaid zijn wil ik nog wel een stuk verder rijden, maar niet boven op de dijk.
De wind is behoorlijk aangetrokken en ik heb geen zin om met fiets en al van de dijk geblazen te worden.
We rijden door Enigenburg naar Sint Maarten en zoeken daar het NH kanaal op.
Dan is het een rechte streep terug naar Alkmaar.
Sebastiaan zet eens flink aan en is in een mum van tijd weg van ons.
Ik besluit de achtervolging in te zetten, maar merk dat het sturen naar links wat moeizaam gaat.
Het zal toch niet……. de 4de lekke band zijn deze week??
Ik kom tot net even boven de 50km p/u harder wil niet.
Thuis aangekomen blijkt toch dat rechts voor lek is.
Idd de 4de keer deze week.
Het is dus tijd voor een setje vers rubber.
Tijdens de koffie biedt Kees aan om ze morgen te komen brengen.
De mannen helpen nog even mee met een haast onmogelijke puzzel een gaan dan op huis aan.













Nog even een foto van Kees zijn blog gehaald.
Het is een foto van mijn racekap.
Ik fiets daar nu zo'n 2 weken mee en ik moet zeggen ik wil hem nu al niet meer kwijt.
Behalve snelheid biedt de kap ook veel comfort.
Geen regen en kou meer in de fiets.
Heerlijk gewoon.

zondag 8 mei 2011

Molentocht

Eindelijk kon ik weer eens mee met een leuke tocht.
Georganiseerd door Kees.
De opkomst is behoorlijk.
De groep bestaat uit 2 roeifietsen, 2 open liggers en 10 Velomobielen.
Het moet gezegd worden vandaag zijn we zeker niet voor 11 uur vertrokken.
Ook tijdens de koffie stop zaten we met z'n allen heerlijk te genieten van het heerlijke weer.

Zoals de titel al aangaf voerde deze tocht onze langs diverse molens die onze provincie rijk is.
Het valt op dat de meeste molens nog in een uitstekende staat zijn.
Bij enkele molens wordt er nog hard gewerkt om de molen weer in top conditie te krijgen.
Ook passeren we diverse windenergie molens.
Ik weet nu nog steeds niet waarom de oude molens linksom draaien en de windenergie molens rechtsom.

Op het verlaat stoppen we bij de Ierse Pub.
Daar zitten we heerlijk in het zonnetje te genieten van de heerlijk koffie met appelgebak (echt iers).
Bij het 2de rondje koffie laat een enkeling zich verleiden tot een biertje.
Na wat aandringen van Kees zet de groep zich weer in beweging.
We gaan opzoek naar een molen voor een mooie groepsfoto.
Na de foto trappen we in een lang gerekt lint naar de Waerdse Tempel waar we ons nog even te goed doen aan een heerlijk ijsje.

Na even ruim 70 km ben ik weer thuis.

woensdag 13 april 2011

klusje voor Jan??

Zat net nog even te bedenken dat ik nog steeds een foto heb waar ik nog niets mee is gedaan.
De foto is gemaakt bij Wim thuis met het idee dat moeten we nog maar eens aan Jan doorgeven.
Dus bij deze.
Jan maakt voor iedere Quest en Strada een mooie passende racekap.
Nu zag ik deze bij Wim staan nog steeds zonder racekap.

maandag 11 april 2011

Mooi rondje met Kees en Wim

Vandaag stond er niets op het programma dus kon ik even lekker gaan fietsen.
Eerst maar eens naar de Woude voor een lekker bakkie koffie.
Ik ben nog maar net van huis of de lapstof om de voetengaten te dichten raakt verstrikt in de ketting.
Dat was even een vies klusje omdat er weer tussen uit te pulken.
Dan de fiets weer in en wederom op weg naar de Woude.
Bij de Woude aangekomen staat er een file voor het pont.


Het blijkt dat er iets mis is met de hydroliek.
Ik ben door de pontbaas per roeiboot overgezet naar het eiland.
Voordeel is dat er niet betaald hoeft te worden voor de overtocht.
We blijven toch hollanders :-)

Bij Wim smaakt de koffie weer als vanouds.
Dit keer is er voor mij ook een lekker koekje bij.
Helaas kan ik niet alle koek eten, maar deze was smeuïg genoeg.
Wim heeft nog een bestelling weg te brengen naar Oostwoud.

In de tussentijd dat we aan de koffie zaten is het pont gerepareerd.
Dus kunnen we met z'n drieën naar de overkant.
Wim voorop en met het windje schuin van achteren is het lekker fietsen.
We slingeren door het mooie Noord-Hollandse landschap en komen aan bij Jan in Oostwoud.
Jan zet gauw een lekker bakkie koffie.
Na de koffie vraag ik aan Jan hoever hij is met de restauratie van zijn Ford.
Jan zegt ga maar kijken en dat is niet tegen dobermansoren gezegd.
Het is een plaatje om te zien
Hij is bijna klaar.
Nog wat puntjes op de i en dan ziet het er weer tip top uit.
Petje af.

Dan komt er bezoek in het museum van Jan en besluiten wij dat het tijd wordt om weer te gaan fietsen.
We hebben de wind nu tegen en het tempo van de heen weg halen we nu niet meer.

Net na Avenhorn nemen we afscheid van Wim die een achtervolging inzet op een bukker.
Kees en ik rijden dan richting Alkmaar.
Na ff ruim 100 km ben ik weer thuis.

maandag 21 maart 2011

Bijpraat rondje

Vanmorgen om 10 uur oppad.
Ik had gedacht dat het lekker zonnig weer zou zijn, maar helaas dat is het dus niet.
Er staat ook nog een stevig windje waardoor alles een beetje koud aanvoelt.

Ik had bewust Kees niet gebeld of hij ook naar de Woude ging, want als mijn hulp hier in huis meer gewenst was.
Dan hoefde ik niemand af te bellen.
Gelukkig lieten de omstandigheden het toe om toch een lekker stuk te fietsen.
Ik had gedacht dat Kees al voor mij zou rijden naar de Woude.
Kees gaat n.l. altijd iets voor 10 uur die kant op.
Maar toen ik aankwam bij Wim was er van Kees nog geen spoor te ontdekken.
Bij Wim smaakte de koffie weer heerlijk en al gauw spraken we over van alles en nog wat.
Even later komt ook Kees binnen en met z'n allen zitten we gezellig aan de grote tafel bij te praten.
Alle nieuwe ontwikkelingen komen aanbod.
Ik had gedacht dat we met zijn drieën nog wat gingen fietsen, maar Wim had gisteren zijn kruid al verschoten.


Kees wilde ook al richting huis, want daar moest nog het nodige aan boomstammen opgeruimd worden.
Samen met Kees dus een klein stukje door de Mijzenpolder.
Na een kleine 50 kilometer ben ik weer thuis.

Bij thuis komst zie ik dat Pe hetzelfde stuk heeft gereden als Kees en ik.

maandag 7 maart 2011

Racekap

Vandaag een rit met Wim.
Kees is verhinderd dus alleen op weg naar de Woude.
Ik dacht eerst dat het niet zo hard zou waaien maar dat viel nog vies tegen.
Maar als je rustig de pendalen rond blijft draaien kom je vanzelf aan op de Woude.
Daar smaakt de koffie zoals altijd weer heerlijk.
Na wat bijgekletst te hebben gaan we opweg.
Wim vraagt of ik met zijn oude racekap wil rijden.
Dit is natuurlijk niet tegen dovenmansoren gezegd.
Kap erop en dan rijden maar.
Weer wind tegen, maar ik merk dat het me nu veel makkelijker afgaat.
Mijn hartslag is met een iets hogere snelheid ongeveer 20 slagen p/min lager.
Dat scheelt dus een slok op een borrel.

We rijden een lekker tempo en net buiten Purmerend slaat Wim af zonder richting aan te geven.
Ik vond dit al vreemd maar al gauw blijkt dat Wim zijn accu is verloren.
We draaien en gaan beide opzoek naar de accu.
Naar verloop van tijd komt Wim me weer tegemoet rijden met de mededeling dat hij hem weer heeft gevonden.


Dan vervolgen we onze tocht en komen uit in Volendam.
Daar gaan we op de dijk even lekker genieten op het terras van een heerlijk kopje koffie.
Na de koffie en het nodige bekijks gaan we weer richting de Woude.
De Snelheid zit er goed in en voor ik er erg in heb zijn we al weer in de Woude.


Ik ben voorgoed verpest :-)
Zo'n racekap is echt de moeite waard het scheelt echt veel.
Als ik van de Woude naar huis rij zonder racekap merk ik pas echt hoeveel de racekap scheelt.
Mijn besluit staat vast, zo'n kap moet er komen.
Nu het alleen nog even aan mijn spaarpot laten weten........